Pagina's

dinsdag 14 februari 2012

Ik weet al wat ik word

Hij kijkt me aan met zijn grote bruine ogen. Glurend door zijn lange wimpers bestudeert hij mijn gezicht. 'Heb jij dit gelezen?'
In zijn handen houdt hij een studieboek dat hij even daarvoor van de plank moet hebben gepakt, toen ik een glaasje water voor hem haalde.
'Ik kan dit ook wel lezen hoor', zegt hij en probeert een stukje van de moeilijke materie voor te lezen. Dat lukt niet. Hij is tien, maar leest en leeft sinds zijn ziekte als een vijfjarige.
Hij wil zich niet laten kennen en fronst zijn wenkbrauwen. 'De', zegt hij. 'Er staat 'de' en dan nog een heleboel letters'. Hij mag dan wel leven als een vijfjarige, zijn gevoelsleven vertelt hem haarfijn hoe laat het is. Het lukt niet om toneel te spelen. Zuchtend legt hij het boek weg. 'Ik hoef dit niet te lezen, want ik weet al wat ik word. Later. Ik word wat jij bent. Dat lijkt me leuk, okee?'

'Dat lijkt mij ook leuk', zeg ik zacht, terwijl ik zijn hand pak. 'En je wordt vast heel goed. Dat leer je niet uit een boekje'.

'Okee', zegt hij en doet tevreden zijn ogen dicht.

15 opmerkingen:

  1. Ach wat mooi! Wat fijn als je als kind kan dromen! Ik gun het hem zo...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat vreselijk lief en bijzonder.......

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een compliment is dat zeg. Een bijzondere jongen. Gelukkig heeft hij jou om hem te begeleiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mmm, mooi Roelien. Wat kan jij en wat je doet van grote betekenis zijn. Fijn voor deze jongen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ik ben er stil van! liefs, @nne

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een prachtig ontroerend blogje. Fijn dat je zo'n groot voorbeeld bent voor hem...wat is het toch mooi om moeder te zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Tilly, ja, het is mooi om moeder te zijn, bijzonder en verrassend soms. Dit logje gaat overigens niet over mijn eigen kind. Het is een beschrijving van een ontroerend moment uit de werkdag van gisteren. Dit om misverstanden te voorkomen.

      Verwijderen
  7. Wat mooi geschreven Roelien *zucht*
    Dit soort bijzondere momenten kennen wij met zoonlief thuis.
    Ontroerend mooi maar soms ook zo verdrietig.
    Fijn dat deze jongen zich bij jou THUIS mag voelen.
    Leuk beroep heb je ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. 'Zijn gevoelsleven vertelt hem haarfijn hoe laat het is' - au. Fijn dat hij zich weer kon optrekken ana jouw voorbeeld.

    BeantwoordenVerwijderen